بسمه تعالي

سلام 

باز هم یکی از شعرهام رو که در مورد بهشت سرودم براتون می نویسم. و صد البته خوشحال میشم اگر ایرادی داشت تذکر بدهید و راهنمایی کنید.

بهشت

بهشت من همانجایی است که انسان 

به سان کودکی پاک و خروشان

همی رو آورد سوی خدایش

به سوی چشمه لطف خدایش

بهشت ماوای انسان الهی است

بهشتم ارمغانی از الهی است

بهشت زیبا و جانبخش و خدایی است

همانا مایه شوری خدایی است.

بهشت یعنی تکاپو تا رهایی

نرو سوی بدی تا میتوانی

********

بهشت من ذات بزرگ لایزال است

بهشت من دیدار خداوند رحیم است

بهشت من شراری از شراب عشق جانهاست

بهشت من نشانی از کوی خدای سرزمینهاست

بهشت من برایم لحظه جاری شدنهاست

برایم شور پرشور وصال یزدان یکتاست

بهشتش جایی سراسر مهربانی است

و آب از زیر باغهایش فراریست

همه آسایش و شور دو گیتی

بود در این سراهای بهشتی

بهشت را از ورای نام ها جوی

بهشت را از ورای توصیف ها جوی

 بهشتت وعده روز الست است

بهشتم پرواز تا سوی خدای است.

با تشکر

لحظه ها ، تنها لحظه هاست كه در خاطر ما مي ماند ، تمام ِ بودن ما براي اين لحظه هاست ؛

 لحظه هايي كه خنده حتّي فرصت نفس كشيدن را هم به ما نمي دهد و صورتمان سرخ و پهن

مي شود و از حال مي رويم .لحظه هايي كه گريه به سراغمان مي آيد و قطره هاي اشك به

 داد ِ صورت ِ گرد گرفته مان مي رسند و چه درخششي دارند چشمان ِ بعد از باران !

تمام زندگي همين لحظه هاي راز آميز است و ما حاضر نيستيم اين لحظه ها را با هيچ چيز

 عوض كنيم يا با هيچ كس قسمت كنيم ؛ اين لحظه ها از آن ِ ماست و حقّ ِ ماست از زندگي .

امّا هستند انسان هايي كه اين لحظه هاي نابِ خود را با ديگران قسمت مي كنند ، خنده هاشان را ،

 گريه هاشان را ، فكر هاشان را و قلب هاشان را ! چه بسيار از ما كه با آن ها خنديديم ، گريه

كرديم ، عاشق شديم ! انسان شديم . چه بسيارند مردماني كه با آن ها فرياد بر آوردند ؛ به حرمت

 انسان ايمان آوردند ؛ رهيدند يا به خون تپيدند .

 آن ها كه لحظه هاي ناب و ناياب خود را بي دريغ با ما قسمت مي كنند و هم از اين روست كه

نامشان تا هميشه ي تاريخ جاودانه است .

                    زمستان گذشت و بر آمد بهار

                جهان پر طرب شد چمن لاله زار

                         همه هستی از بوی گل در خروش

            ز شادی بپا خیز و بانگی برآر

                        در این بزم یاران به سور و سرور

      مبادا که بنشینی اندر کنار

سالی دیگر با همه خوبی ها و بدی ها ؛ خوشی ها و ناخوشی ها گذشت و جای خود را به دورانی نو داد که هم اکنون ، نوروز باستانی ما با عطر خوش نرگس و نغمه گوش نواز بلبل پیام آور آغاز آن است .

برای همه شما در این سال نو ؛ شادی ، موفقیت و از همه بالاتر امکان خدمت به جامعه بزرگ بشری!! را آرزو میکنیم .            

باز هم یکی از شعرهای خود را که تبریک سال نو به همه شما می باشد را این جا می نویسم:

لحظه تحویل و بوی عطر یاس

خوش نسیمی از ورای عطر یاس

نغمه سرمست بلبل با بهار

مژده بخت و مرادی بر قرار

شروع روزی و عمری دوباره

شرار روشن عشقی هماره

بیا و جان خود را صیقلی کن

بتاب و با بهاران زندگی کن

شکو سبز سرشاری در این روز

همه بادت مبارک عید نوروز

به نام او که جدائی را آفرید ، تا لحظه ی دیدار شیرین گردد

لازمه ی بودن دوست داشتن 

 و

ملزوم دوست داشتن، عشق ورزیدن

والله بودن ، محکوم به نبودن نیست !

به نام خدای مهربان آفریننده جهان و جهانیان

انسان ، بنده بزرگ و در عین حال کوچک خدایی است ؛ که برای انسانهایش خیر دو جهان و تکامل و سعادت ابدی می خواهد. و این مهم جز با توجه و استفاده از ارمغان های بی نظیر الهی ، و سروش و ندای ملکوتی خدا ، امکان پذیر نیست. و صد البته باز اینها هم برای نیل به سر منزل مقصود کافی نخواهد بود و در این راه ، آگاهی و بیداری و آزادی و احساس مسولیت انسان در قبال خود ، جامعه و تاریخ بشری ، و استفاده از راهنماییهای فرستادگان پاک خدا و گرفتن الهام از موضوعات مختلف موجود در جهان و استفاده از تجربیات و دستاوردها مهم بشری نظیر حقوق انسانها و طبیعت و اعتماد به انسان و گوهر وجودی او یعنی دموکراسی که کاملترینش در دین مبین اسلام وجود دارد ، میسر خواهد بود.

فقط برای رسیدن به بیکران خوبیها و تکامل همه جانبه به سوی جهانی پاک و آزاد و آباد و آرمانی باید انسان تفکر کند و از راه فوق به سعادت جاوید دست یابد.

به امید جهانی که در بالاترین مرتبه های مادی و معنوی باشد و در آن هر انسانی کرامتهای گوهری و وجودی خود را اعتلا بخشد.

با تشکر